Verslag GP500 Halle en bijprogramma Inters t/m 500cc
Beste crossliefhebbers,
Gisteren
weer de eerste wedstrijd gereden sinds lange tijd. Ik reed mee in het
bijprogramma van de 500cc GP in de superklasse 125,250 en 500 (4-takt). Het
circuit lag er wat troosteloos bij nadat het redelijk veel geregend had, De
Halmac Halle heeft ook altijd pech met dit soort grote wedstrijden. Maar net
voor dat de trainingen begonnen werd het droog. Onze training was meteen ook de
tijdtraining voor een goede startplaats aan het starthek. Ik wist in een veld
van 42 rijders een 16e tijd te rijden en was daarmee niet ontevreden
mee gezien mijn trainings achterstand.
De
eerste manche was de start redelijk goed maar ik kon het tempo van de andere
rijders niet volgen en zakte daarom een aantal plaatsen terug. De laatste 3
ronden zat ik echt goed stuk en was er van de lamp nog slecht een kaarslichtje
overgebleven wat op punt stond echt uit te waaien. Uiteindelijk wist ik na 20
minuten en 2 ronden als 16e over de finish te komen. Hiermee was ik
niet ontevreden. Het was de laatste ronde echter ook weer gaan regenen maar dit
bleek later de laatste bui van de dag te zijn. Deze bui hield pas op toen de
laatste wedstrijd was afgelopen zeer jammer want het circuit werd nu echt
slecht. Voor mij persoonlijk zijn dit ideale omstandigheden.
De
tweede manche begon ik met een kopstart, met dank aan de wet van Gerard Jimmink.
Maar halverwege de 2e ronde moest ik al enkele mede strijders voor
laten gaan omdat de roll-off van mijn bril niet meer werkte en ik zonder bril
verder moest wat in deze omstandigheden geen pretje is. In de 4e
ronde was het dan zover, met één oog dichtgeknepen en het andere op een kier
om maar zo min mogelijk zand op te vangen zag ik een diepe geul over het hoofd
met als gevolg een slippertje en de motor afgeslagen. Nadat ik de motor weer aan
de praat had bleken mijn handschoenen zo onder de modder te zitten dat het
voelde of de handvaten met vet waren ingesmeerd en het controleren van de gas en
stuurbewegingen niet echt je van het waren. Vervolgens remde ik in de volgende
ronde de motor dood. Uiteindelijk wist ik op een 18e plek over de
finish te komen. Voorzichtig gesteld, was ik over deze klassering niet echt
tevreden.
De GP
werd door Joel Smets beheerst. Willie van Wessel kwam in de eerste manche als 4e
over de meet achter Avo Loek. De laatste ronde begon Willie nog als derde, maar
werd met de finish in zicht nog ingehaald door Miska Aaltonen. Marnicq Bervoets
reed goed maar moest van achteren komen. In deze omstandigheden toch nog naar
een 8e plaats rijden was knap. Jonny Lindhe ging zeer voortvarend van
start maar moest toch het hoofd voor de grote mannen buigen. Jacob Barth stapte
na een ronde of 5 serieus hard van zijn motor en ging te voet terug naar de bus.
Gert-Jan Boekhorst haalde ook de finish niet. Halverwege de wedstrijd liep zijn
band leeg en niet veel later liep deze er achter op de zandweg af. Stefan Everts
werd op dit punt even heel boos op een van de twee vlaggenisten die ongeveer 100
meter terug stonden omdat diegene die aan de andere overkant van de baan stond
dan waar Boekhorst stond zijn vlag volgens Everts niet juist hanteerde, maar er
was totaal geen gevaar en ik mag aan nemen dat de GP rijders toch wel zulke
goede ogen hebben dat ze wel kunnen zien wat er 100m verder aan de hand is.
De
tweede manche was er ook weer een voor Smets. Bij de start was Van Wessel bij
een valpartij betrokken, evenals de altijd strak rijdende Peter Johansson. De
hand van de Zweed stond niet echt in een verantwoorde positie. Van Wessel begon
van achteren maar bracht zijn motor vroegtijdig in het rennerskwartier voor
groot onderhoud. Van Klinken zette met zijn enduro ervaring van 1 jaar in de
modder stug door en werd knap 14e waarmee hij 2 punten pakte.
Jef Janssen reed beide manches zeer sterk en strak en haalde ook beide keren
keurig de finish.
Smets
won de tweede manche met ongeveer 45 seconden voorsprong en het leek erop dat
het hem helemaal geen moeite kostte.