Verslag GP500 Halle en bijprogramma Inters t/m 500cc

 

Beste crossliefhebbers,

Gisteren weer de eerste wedstrijd gereden sinds lange tijd. Ik reed mee in het bijprogramma van de 500cc GP in de superklasse 125,250 en 500 (4-takt). Het circuit lag er wat troosteloos bij nadat het redelijk veel geregend had, De Halmac Halle heeft ook altijd pech met dit soort grote wedstrijden. Maar net voor dat de trainingen begonnen werd het droog. Onze training was meteen ook de tijdtraining voor een goede startplaats aan het starthek. Ik wist in een veld van 42 rijders een 16e tijd te rijden en was daarmee niet ontevreden mee gezien mijn trainings achterstand. 

De eerste manche was de start redelijk goed maar ik kon het tempo van de andere rijders niet volgen en zakte daarom een aantal plaatsen terug. De laatste 3 ronden zat ik echt goed stuk en was er van de lamp nog slecht een kaarslichtje overgebleven wat op punt stond echt uit te waaien. Uiteindelijk wist ik na 20 minuten en 2 ronden als 16e over de finish te komen. Hiermee was ik niet ontevreden. Het was de laatste ronde echter ook weer gaan regenen maar dit bleek later de laatste bui van de dag te zijn. Deze bui hield pas op toen de laatste wedstrijd was afgelopen zeer jammer want het circuit werd nu echt slecht. Voor mij persoonlijk zijn dit ideale omstandigheden. 

De tweede manche begon ik met een kopstart, met dank aan de wet van Gerard Jimmink. Maar halverwege de 2e ronde moest ik al enkele mede strijders voor laten gaan omdat de roll-off van mijn bril niet meer werkte en ik zonder bril verder moest wat in deze omstandigheden geen pretje is. In de 4e ronde was het dan zover, met één oog dichtgeknepen en het andere op een kier om maar zo min mogelijk zand op te vangen zag ik een diepe geul over het hoofd met als gevolg een slippertje en de motor afgeslagen. Nadat ik de motor weer aan de praat had bleken mijn handschoenen zo onder de modder te zitten dat het voelde of de handvaten met vet waren ingesmeerd en het controleren van de gas en stuurbewegingen niet echt je van het waren. Vervolgens remde ik in de volgende ronde de motor dood. Uiteindelijk wist ik op een 18e plek over de finish te komen. Voorzichtig gesteld, was ik over deze klassering niet echt tevreden. 

De GP werd door Joel Smets beheerst. Willie van Wessel kwam in de eerste manche als 4e over de meet achter Avo Loek. De laatste ronde begon Willie nog als derde, maar werd met de finish in zicht nog ingehaald door Miska Aaltonen. Marnicq Bervoets reed goed maar moest van achteren komen. In deze omstandigheden toch nog naar een 8e plaats rijden was knap. Jonny Lindhe ging zeer voortvarend van start maar moest toch het hoofd voor de grote mannen buigen. Jacob Barth stapte na een ronde of 5 serieus hard van zijn motor en ging te voet terug naar de bus. Gert-Jan Boekhorst haalde ook de finish niet. Halverwege de wedstrijd liep zijn band leeg en niet veel later liep deze er achter op de zandweg af. Stefan Everts werd op dit punt even heel boos op een van de twee vlaggenisten die ongeveer 100 meter terug stonden omdat diegene die aan de andere overkant van de baan stond dan waar Boekhorst stond zijn vlag volgens Everts niet juist hanteerde, maar er was totaal geen gevaar en ik mag aan nemen dat de GP rijders toch wel zulke goede ogen hebben dat ze wel kunnen zien wat er 100m verder aan de hand is.

De tweede manche was er ook weer een voor Smets. Bij de start was Van Wessel bij een valpartij betrokken, evenals de altijd strak rijdende Peter Johansson. De hand van de Zweed stond niet echt in een verantwoorde positie. Van Wessel begon van achteren maar bracht zijn motor vroegtijdig in het rennerskwartier voor groot onderhoud. Van Klinken zette met zijn enduro ervaring van 1 jaar in de  modder stug door en werd knap 14e waarmee hij 2 punten pakte. Jef Janssen reed beide manches zeer sterk en strak en haalde ook beide keren keurig de finish. 

Smets won de tweede manche met ongeveer 45 seconden voorsprong en het leek erop dat het hem helemaal geen moeite kostte.