Verslag WK Enduro, Villefranche de Rouergue, Frankrijk 13 en 14 mei 2000,

Enduro liefhebbers,

Het is nu donderdag en het regent hier en het zal ook blijven regenen volgens zeggen. We hadden dus beter een Enduro in Zwitserland kunnen houden of in Nederland want daar is het prachtig  weer.Gistereravond om 8 uur zijn we hier op de camping aangekomen na een reis van 750 km waarvan 500km over secudaire wegen. In totaal 9,5uur over gereden. De camping is goed, met uitstekende douche en toilet gelegenheid. Tijhuis was er gistermiddag al en had ook voor ons een plek gereserveerd, waarvoor natuurlijk dank. De campingbaas is zeer tevreden wat begrijpelijk is omdat er normaliter in deze periode niemand op de camping is. Nu is de camping gewoon goed gevuld met Finnen, Zweden, Engelsen, Nederlanders, Tsjechen en altijd luid aanwezige Duitsers. 

De proeven, 3 stuks in totaal, zijn dicht bij elkaar, speciaal voor het publiek wat zoals later blijkt in grootte getale zal komen. Het heeft hier al veel geregend de laatste tijd, en dat doet het vandaag ook weer volop. De eerste proef is op een lichtglooiende grashelling met aangebrachte opstap en springbulten. De tweede proef is een specialtest in een bos met enkele listige bochtjes en paadjes. De derde proef is naast de eerste crossproef en ook op een glooiende grashelling en twee aangelegde springbulten, waarschijnlijk voor het publiek. 

De eerste dag rijden we 3 volle ronden van ca. 75 km met een gemiddelde van ca.35 km, dus goed 7,5 uur op de motor. De tweede dag moeten we 2 volle ronden, vervolgens nog een stuk van Start-Finish terug naar start –finish met daarin opgenomen nog een keer de route Start-finish naar crossproef 1 en daarna een gedeelte van de route van crossproef 3 naar Tc 3 en het laatste stuk door de start naar de finish. 

De organisatie is druk bezig om de catering voor elkaar te maken, want de fransman maakt er een gezellig dagje enduro kijken van. Vrijdag middag even naar een “krap” stukje gaan kijken (van Tc 3 naar Tc 4 ). Hier lag het Nederlandse jurylid Henry Vlierhuis een welverdient uiltje te knappen. Even wat gepraat en na 10 minuten kwam Fabrizio Azzelin (Team manager Husqvarna) het bos uitgestoven volgens hem had hij twaalf minuten over het stuk gedaan waar ook 12 minuten voor staan. Goed om te weten voor de start..... 

Zaterdag morgen 8.00 uur start de 250cc 2 takt klasse als eerste. Vervolgens de 250cc 4 takt met Dinand Tijhuis om 9.26 uur. Gevolgd door Frank Isfordink en Frans Verhoeven in de 400 4 takt. Bob Barten maakt zijn debuut op internationaal niveau op een Yamaha 400 4 takt. Bas van Hunnik en ondergetekende Starten als laatste Nederlanders om 9.26 uur in de 125cc klasse. 

De eerste proef gaat nog een beetje onwennig. Bij TC.1 (bemand door A-dam1, Henk Noom en zijn Bella) hebben we ca 6min. over op het stuk waar we 31 min. voor kregen. Gelijk na Tc 1 staat de special op het menu, ik heb op sommige plaatsen het gevoel op ijs te rijden en waag simpelweg niet meer risico te nemen. De route naar Tc 2 bemand door Braakhekke en Barten Senior is er een van de categorie 3 en 4 dus zwaar tot zeer zwaar. En ze bestaan in de endurowereld: hulpverlenende Fransosen, voorvorkpoot in de linker hand, fles wijn in de rechter hand genietend van de endurosport op de moeilijke plekken. Onder bij het viaduckt moeten we zelf de problemen overwinnen wat over`algemeen iedereen wel lukt. Naar Tc 2 was het 52 minuten, ik hield ik amper 3 min. over, trouw gevolgd door Bas. Leuk is het verhaal van de Zweedse rijdster Maria Sandell. Ze was tussen de Juniors gekomen als gevolg van enkele strafminuten, bij de boven genoemde plek hadden zij en enkele junioren elkaar geholpen todat zij nog als enige moest worden geholpen en ineens waren alle junioren er van door gegaan. 

De route naar Tc.2 naar 3 was ook stevig van de catogorie 3. Na ca. 20 minuten kwamen we bij crossproef 3 aan. Vervolgens ging het verder naar Tc 3 waar 50 minuten voor stond. Hier hadden Rian en Elles een kleine 3 minuten de tijd om ons even van wat te eten en te drinken te voorzien. Nu kwam dan het grote vraagteken hoe hard moest hier worden gereden om 12 minuten later op tijd bij Tc 4 te komen die onbemand is. Het antwoord is gewoon heel hard. Het stuk van Tc.4 naar 5 was asfalt en hier stond 9 minuten voor, Bij Tc.5 hield ik 6 a 7 minuten over. Deze controle werd bemand door A-dam 2 bestaand uit Rene Cortie en een monteur van Lemmens motorsport uit Veldhoven. Zo nu wisten we wat ons de komende 2 dagen en 4,5 ronden te wachten staat. 

De tweede ronde gaat al een stuk beter, in de proeven kan ik nu in tegenstelling tot Italië de kleine walletjes wel halen waardoor de bochtensnelheid wat hoger is maar die van de Fransen en Italianen is nog wel twee beetjes hoger dus rest mij niet meer dan iets meer te gaan trainen op harde ondergrond maar ja dat ligt nu eenmaal niet bij ons om de hoek. De route gaat ook beter, het tempo gaat omhoog en zodoende hou ik meer tijd over bij de controles. Het zeer krappe stuk van Tc.3 naar Tc.4 wordt voortdurend slechter,voor de bochten komen in de smalle paadjes diepere remknippen en de stenen zijn in de donkere stukken ook slecht te zien. Maar omdat je ongeveer weet wat er  omt kan er een hoger tempo worden gereden wat weer veel tijd scheelt. Zo weinig routecontroles als er in Italië waren, zo veel zijn er hier. Gelukkig hebben ze hier hetzelfde route controle principe als in Nederland. In Italië moest je iedere keer je tijd controlekaart pakken voor een stempel wat veel meer tijd kostte. Bij de finish aangekomen werden de verfmerken met de hogedruk spuit zichtbaar gemaakt, bij sommige rijders en dan toch wel voornamelijk de Fransen werd overal naar verfmerken gezocht met als gevolg dat de hele motor weer helemaal schoon was, dat sleuteld wel een stuk fijner....... Ik moest alleen een band wisselen want zelfs het filter kon nog wel blijven zitten, motor ingeleverd en de spullen voor de volgende dag even klaarmaken, want dan is het tijd voor een warme douche. Foutje, wij zijn als laatste gestart dus ook de laatste die kunnen gaan douchen en aangezien de boiler van de camping niet op zoveel douche capaciteit is berekend heb ik koud water. 

De tweede dag wordt er om 9.00 uur gestart en ik pas om 10.06 uur. Het weer is wederom mooi en ik rij dan ook in alleen een shirt. Ikprobeer vandaag de proeven aggressiever te rijden want met  het resultaat van gisteren ben ik niet  tevreden. Ik heb het idee dat het ook beter gaat, maar dat zullen de tijden vanavond moeten uitwijzen. Bas heeft bij Tc 3 heel veel geluk, hij rijdt een minuut te vroeg de klok in maar de official stempeld zijn kaart pas af als onze minuut is ingegaan. In de tweede ronde gaat het in de specialtest heel erg goed maarbij het  uitkomen van een snelle rechter bocht gaat het vol in vier helemaal mis, het achterwiel raakt een steen en slaat weg. Na een paar keer een koprol te hebben gemaakt blijkt ook de motor dit te hebben gedaan met als gevolg dat het koppelingshandle afgebroken is. Mijn rechter pols heeft ook een tik gehad. Na de proef een koppelingshendel gemonteerd om dan snel naar tc 2 te koersen, Om geen tijd te verliezen draai ik een paar honderd meter voor de controle de tank dop eraf en kom slechts 15seconden te laat bij de klok. Nu heb ik dus een minuut aan de broek omdat het tanken na de klok niet meer mag en de cransminuten niet meer bestaan. Mijn pols begint ook meer te jeuken wat op het krappe stuk gelukkig niet teveel hindert. Verder twee dagen op nul gereden zoals de meesten.

Bob Barten heeft veel ervaring opgedaan ondanks dat hij beide dagen buiten het half uur raakte. Frans Verhoeven had het erg naar zijn zin gehad omdat hij hier op de route veel gebruik kon maken van zijn trial ervaring waardoor hij met weinig energie toch ruim op tijd wist te komen, zelfs met een defekte achterrem de eerste dag die hij bij Tc.2 kon vervangen omdat Eric Verhoef hier met een volgmotor was. Frans was dan ook de snelste Nederlander en zo blijkt maar weer dat de trial een hele goede basis voor de enduro is. Kijk bijvoorbeeld maar naar Paul Edmonson (rijdt waarschijnlijk dit jaar ook de Zesdaagse) en Stefan Merriman, beiden ex trial rijders.

Dinand tijhuis heeft ook nu beide dagen weer punten gehaald. Wel waren er minder rijders in zijn klasse dan in Italië, maar de prestatie is er niet minder om. Ook Bas van Hunnik heeft een goede wedstrijd gereden. Frank Isfordink werd aan het eind van de dag toch wel wat moe met de 4 takt want een 200cc 2takt rijd toch wel wat makkelijker. Zweden en Finland zijn echter gebieden waar Frank weer in de grote ”Berebossen” kan ”knuppelen” wat hem altijd wel goed af gaat. Over het rijden van mijzelf ben ik nog niet tevreden en dit zal waarschijnlijk in de komende wedstrijden beter gaan. Helaas heb ik op het moment van dit schrijven (woensdag) nog steeds geen uitslagen tot mijn beschikking.

Stephan Braakhekke, woensdag 17 mei 2000