Verslag ONK enduro Kampioensrit Borculo 25 november 2005
Zo eindelijk lukt typen weer, de vingers zijn weer ontdooid alleen aan 2 vingertoppen zit nog weinig gevoel maar dit zal toch nog wel komen, hoop ik. Ja zoals bekend is de kampioensrit na 2 ronden van de 4 stilgelegd. Dit was de juiste beslissing van de organisatie en ik denk dat het merendeel van de rijders het niet erg vond dat ze bij de kachel konden kruipen.
Na op donderdagmorgen als eerste de motor te hebben ingeleverd. Na wat onenigheid over het geluid dat eerst niet juist zou zijn. Ik was er namelijk van overtuigd dat het geluid niet te hoog kon zijn, deze is namelijk zonder vulling nog niet zo hoog als daar gemeten werd, later werd er 94db op de kaart geschreven, goed dus. Vervolgens de proeven gelopen. De eerste proef op de plaatselijke crossbaan was ruimer en mooier opgezet als voorgaande jaren. Ook op de andere proef langs de weg van Borculo naar Lochem waren stukken proef van voorgaande jaren samen gevoegd, zodat de proef iets langer en mooier was.
De proef bij het plaatsje Geesteren (Gld) was een zeer snelle proef. Alle proeven waren ondanks de regenval niet echt modderig. Vrijdag morgen natte sneeuw nadat het eerder in de nacht veel had geregend maar het is al eens vaker zwaar geweest in Borculo.
Vrijdag morgen om 8.11 uur starten voor 4 ronden van elk 1 uur en 48 minuten. De eerste proef ging goed en bij de eerste tijdcontrole aangekomen, ik had 5 minuten over was al duidelijk dat het vandaag een slijtageslag zou gaan worden voor mens en machine.
Bij de 3e proef moest ik ca. 4 minuten wachten omdat het elektronisch oog niets kon zien, er zat sneeuw op de lens. Bij de 2e tijdcontrole aangekomen pakte ik hierdoor een strafminuut. Geen paniek want ik was ervan overtuigd dat mij deze tijdsstraf wel zal worden afgenomen. De tweede ronde stug doorzetten ondanks het steeds slechter worden van het zicht. Mijne bril begon te beslaan omdat mijn adem alleen weg kon achter de bril omdat aan de voorkant alles was dicht gesneeuwd. De proeven werden slechter maar waren uitgezet met touw waarmee werd voorkomen dat de afzetting kapot werd gereden wat bij lint nog wel eens wil gebeuren. Bij de 3e tijdcontrole aangekomen werd ons medegedeeld dat het na deze ronde voor deze dag was afgelopen. Snel bij deze controle nieuwe achter remblokken gezet want deze waren compleet versleten. Later hoorde ik van Erwin Plekkepol dat hij per ronde 2 set achter rem blokken had gebruikt en 1 set voorremblokken. Op de weg moest ondanks de sterke sneeuwval hard worden doorgereden 70 a 80 km reed ik nog terwijl auto’s vaak niet harden reden dan 40km/h.
Ook de voorrem verloor steeds meer remkracht zodat ik al vroeg voor een kruising of bocht van het gas af moest. Bij finish nog nieuwe remblokken voor gezet wat niet mee viel met dove vingers en de motor een beetje schoon gekrapt. Toen de uitslag werd opgehangen bleek dat ik 4e was geworden en dat de opgelopen strafminuut er niet was afgehaald ondanks overleg met de wedstrijdleiding. Echter toen bleek dat er de volgende dag niet meer gestart werd en de achterstand op de nummer drie net iets meer was dan een minuut maakte het niet uit in de uitslag. Na afloop bij Zalencentrum Kerkemeyer was het warm en gezellig met veel sterke verhalen van wat iedereen had meegemaakt. De Zuidafrikanen hadden nog nooit sneeuw gezien. Toen ze door Theo van Lierop van Snowcentrum Montana werden uitgenodigd om voorafgaand aan de enduro een keer te komen skieen in zijn overdekte skie hal om daar even te wennen aan de temperatuur en sneeuw. Toen konden ze zich nog helemaal niet voorstellen dat ze vrijdag in de sneeuw moesten rijden.
Dan de oud trophy rijders uit binnen en buitenland, ook zij hadden er van genoten ondanks het slechte weer.
Zij hadden ook bij Kerkemeyer veel plezier en nog sterkere verhalen dan de overige rijders. Geweldig dat Andre Pullen dit initiatief had genomen om deze mensen uit te nodigen.
Het is super jammer voor de organisatie dat de kampioensrit zo moet eindigen want de vereniging heeft er veel werk van gemaakt.
Volgend jaar is de kampioensrit weer in Hellendoorn gezien de ervaring van de club zal dit ook weer een mooi evenement worden.
Langs deze weg wil ik alvast de sponsors en alle helpers die mij dit jaar hebben geholpen bedanken voor hun hulp en ondersteuning.
Sportieve
groet,
Stephan
Braakhekke