Verslag Granada 2000

Zondag 5 november, dag 6:

Dacht ik, dat donderdag (de 4e dag) een teleurstelling was, vandaag was de klap op de vuurpijl. Gisteravond was ik goed gestemd. Ik had op dat moment dan wel slechts een zilveren medaille, maar het verschil was 20 seconden met goud. De afsluitende cross duurt ongeveer 15 minuten, dus ik mocht zo'n (90-20) 70 seconden verspelen om alsnog in het goud te eindigen. Veel stof was er wel, maar ja, dat kan gebeuren. In mijn heat tweede geworden, Bas van Hunnik vierde. Uiteindelijk slechts 30 seconden verloren op Salminen, dus ruimschoots in het goud. Toen de 250cc klasse van start, wat een stof. Meer en meer rijders begonnen te protesteren tegen het rijden. De 400 cc 4-takt rijders weigerden te starten. Dan moest er toch maar iemand geregeld worden die even kwam spuiten. Na een paar 'gietertjes' gesproeid te hebben, wilden de 400cc coureurs het (nog steeds onder protest) wel proberen. 1 ronde na de start, parkeerden zij echter hun motor weer en daarna werd de gehele slotcross afgelast en geneutraliseerd. WEG GOUDEN MEDAILLE VOOR BAS EN MIJ! Voor Bas smaakten de druiven dubbelop niet naar champagne, maar naar iets zuurs: Op virjdag liep Bas een strafminuut op. (te vroeg door de gele vlag naar de klok) Deze strafminuut werd hem later weer kwijtgescholden, maar uiteindelijk in de uitslag was de strafminuut er toch weer aan toe gevoegd.

De echte teleurstelling (schrik?) moest echter nog komen. Bij terugkomst bleken 3 motoren van de Nederlanders gestolen te zijn, de motor van Jan Broekhuis, Henny Vlierhuis en mijn eigen volgmotor waar oom Johan de hele week op gereden heeft. Inmiddels zijn de motoren van Jan en Henny weer terecht, maar van mijn tweede motor is geen spoor meer te bekennen.

Voor de volledigheid ook nog de vermelding dat Marcel Hordijk op donderdag helaas zijn knie geblesseerd heeft en daarom uitgevallen is.

Laten we verder deze zesdaagse maar weer als voorbij beschouwen en hopen dat de zesdaagse in Frankrijk volgend jaar niet alleen de marketing vooraf, de openingsceremonie en de proeven goed georganiseerd heeft.

Het was in ieder geval een goede training voor de rest van het ONK Enduro, alleen mijn belangrijkste opponent in het ONK, Tom Hemmelder, heeft toch ook goed kunnen trainen deze week. 

Belangrijkste uitslagen:

Individuele klassen:

Uitslag Trophy teams (21 teams gefinished):

1: Italie; 2: Zweden; 3:Spanje; 13 Nederland

Uitslag Junior teams (17 teams gefinished)::

1: Spanje; 2: Italie; 3: Zweden

Uitslag Club teams (86 teams gefinished):

58: Enterse MC; 78: KNMV 1

Zaterdag 4 november, dag 5:

Sorry dat ik gisteren geen verslag geschreven heb. Omdat ik nog steeds erg ziek was/ben en het 

tevens een zware dag was voor de eerste 20 rijders (en daar hoor ik dit keer met nummer 15 ook bij) ben ik omstreeks 17:00 uur naar bed gegaan zodat ik vandaag toch zou kunnen uitrijden. Gelukkig is dat gelukt en dat is voor wat mijzelf betreft het belangrijkste nieuws. Hierdoor was het echter ook niet mogelijk even te informeren hoe het de andere rijders is vergaan.

Gisteren, vrijdag 3 november, was de vierde dag. We reden dezelfde route als dag 3. Het was erg nat 's-ochtends en dat beloofde dus wat. De eerste (±) 20 rijders hebben als enige nagenoeg de gehele route gereden. Op een bepaald moment hebben we met z'n twintigen ruim een half uur gewerkt om langs een afgrond te komen. Het was daar slechts 20 centimeter breed, maar door de regen waren delen weggespoeld. Iedere minuut starten er 3 rijders, ik dus in de vijfde minuut. Toen ik bij de afgrond aankwam, had men de motor van Salminen net langs de afgrond getild. Kun je uitrekenen hoe lang we er over gedaan hebben voor 20 motoren. Het scheen dat de rest van de overige rijders al vrij snel besloten had terug te gaan of een andere route te nemen. Nadat we langs de afgrond waren, begon het opnieuw. We zaten tussen twee bergruggen en het de route was gepland om over 1 van die twee te komen. Uiteindelijk is ons dat met de groep gelukt. Doordat ik al voor de vierde dag geen eten kon binnen houden, waren mijn krachten voor die dag al aardig verdwenen. Uiteindelijk kwamen we met de groep met inmiddels al 34 strafminuten aan bij een klim waar 50 andere rijders (die na ons gestart zijn en dus ongetwijfeld een andere route hebben gevolgd) aan het proberen waren om boven te komen. Onder verzet van de aanwezige officials hebben we toen maar gezamenlijk besloten om een alternatieve route te zoeken. 

Na afloop van dag 4 is het grootste gedeelte van de route geannuleerd. Wij hebben dan ook geen straftijd opgelopen Ook heeft men 2 crosstests niet meegenomen voor de telling. Crosstest 1 is echter wel meegenomen. Dit tot enorme onvrede onder de goede rijders zoals bijvoorbeeld Salminen. De eerste rijders moesten de proef droogrijden. De proef droogde snel op met als gevolg, dat bijvoorbeeld Salminen op deze proef uiteindelijk twee minuten moest toegeven op de priverijders die als laatste de proef mochten rijden. Ook de Trophy rijders die later gestart zijn, hadden hier veel voordeel bij. Ook de toprijders zijn van mening dat de einduitslag hierdoor sterk vertekend wordt en (dus) enkele verrassende namen oplevert in de top 10. Salminen eindigde de overige dagen relatief ver voor de overige 125cc rijders als eerste, maar was gisteren slechts 34e in de uitslag voor de 125cc. Salminen verloor meer dan een minuut op de tweede man in het 125cc klassement en bijna 2 minuten op de 4e man in het klassement, maar het feit dat hij nog steeds meer dan een minuut voorsprong heeft in het 125cc klassement na dag 5, bewijst zijn uitzonderlijke klasse. Johan Boonen staat op een knappe zevende plaats in het algemeen klassement tot en met de vijfde dag. Zonder dag 4, had Johan nu op de vierde plaats gestaan en was hij na de slotcross vrijwel zeker op de derde plaats geeindigd.

Vandaag reden we dezelfde route als dag 1 en dag 2. Alles ging alles goed tot ongeveer 12:00 uur. Toen was het kleine beetje voedsel dat ik vanochtend kon binnenhouden op. De oorzaak hiervoor ligt waarschijnlijk bij een paar agenten die ons de verkeerde kant op stuurden aan het begin van de route. Hierdoor verloren wij met een groepje rijders 12 minuten en hebben we de rest van dat gedeelte erg hard moeten rijden om alsnog op tijd te komen. Boven op de berg waren bevroren stukken waar soms ook ijs in zat. Als je dan langere tijd hard moet rijden, vraagt dat toch wel wat van je conditie. Vanaf 12:00 uur ging het dus wat minder. Gevolg natuurlijk ook concentratieverlies en steeds meer onnodige fouten. Gelukkig is de schade beperkt gebleven tot een kapotte uitlaat die ik bij een controle vervangen heb. Ook Bas van Hunnik heeft vandaag zijn uitlaat vervangen. Ik hoorde dat Tom Hemmelder en Frans Verhoeven vandaag hebben laten zien, dat Nederlanders ook hard kunnen rijden in een buitenlandse enduro. Wie weet belooft dat nog wat voor het volgend jaar....... 

Het resultaat voor mij na 5 dagen zesdaagse is dat als ik morgen finish in de slotcross, ik weer een uitgereden zesdaagse aan mijn lijstje mag toevoegen. Toch had ik veel meer verwacht van deze zesdaagse. Uitrijden is mooi, maar je wilt toch ook een goede uitslag realiseren. Vanwege de diarree en het overgeven gedurende alle dagen, was het misschien wel mijn zwaarste zesdaagse tot nu toe. Niet eerder ben ik meer dan  5 kilo afgevallen tijdens een zesdaagse. Dat ik nog 1 seconde voor sta op Bas van Hunnik en dat morgen mag verdedigen tijdens de slotcross is wel aardig, maar ik had het graag anders gezien.

Donderdag 2 november, dag 3:

Vandaag was het weer mooi weer. Nu (22:15) regent het. De Trophy 

rijders zijn opnieuw allen zonder problemen en zonder strafminuten

overgekomen. Van de Trophy rijders is niemand, behalve ikzelf dan, 

ziek. Onder andere deelnemers en begeleiders zijn opvallend veel 

mensen grieperig.

Gisteren zijn helaas 2 van de Nederlandse priverijders uit de wedstrijd

genomen wegens tijdsoverschrijding. Dit waren Herwin de Roo en

Erik Wichertjes. Vandaag zijn de overige priverijders ook binnen de tijd

gebleven zodat zij morgen weer mogen starten.

De organisatie is erg streng met het reglement. Tot nu toe zijn er iedere

dag ongeveer 10 deelnemers uit de wedstrijd genomen omdat zij

een regeltje hadden overschreden. Onder de deelnemers die uit de

wedstrijd zijn genomen bevindt zich geen Trophy rijder.

Vandaag hadden we een nieuwe route. Zoals iedere dag rijden we de

route slechts 1 ronde. Morgen rijden we dezelfde route als vandaag.

Deze avond was het eten goed.

Woensdag 1 november, dag 2:

Vandaag hadden we mooi weer. De Trophy rijders zijn allen zonder 

strafminuten binnen gekomen. De priverijders hebben het ook 

gehaald. Alwin Jannes was de enige zonder strafminuten. Het is nog

niet duidelijk of alle priverijders morgen weer mogen starten in

verband met de tijdsoverschrijdingen.

In het stuk van tijdcontrole 1 naar 2 zat een moeilijk gedeelte. 

Vanwege de enorm grote stenen moesten de meeste (ook Trophy!)

rijders van de motor af en een demonstratie motortillen laten zien.

Verder viel het mee, dus na dit deel hadden we toch nog 10

minuten om bij te komen van de sterkste man demonstraties.

Frans Verhoeven was de enige Trophy rijder met een klein defect.

Frans had een gat in het deksel van de ontsteking. Door het mooie

weer leverde dit gelukkig geen echte problemen op. Ons team is

nog compleet na 2 dagen en kende nog geen echte problemen.

Dinand Tijhuis en ik hebben in het sleutelkwartiertje aan het einde

van de dag een nieuwe voorband en een nieuwe achterband op

de motor gelegd. De rest alleen een nieuwe achterband. Het kwartier

was net te kort voor mij om ook nog het luchtfilter te vervangen dus

dat moet ik morgenvroeg nog even doen.

Ik heb vandaag lekker gereden op de proeven. Niet overdreven hard,

maar wel goed. Een uitzondering hierop vormde de laatste proef,

dat ging voor geen meter. De uitslag van deze proef is nog niet

bekend, maar ik ben benieuwd. Raar is dat tot nu toe Johan 

Boonen niet opgenomen is in de (voorlopige) uitslag van de

derde proef. Johan doet het erg goed, hij gaat als een speer en 

bemoeit zich serieus met de podiumplaatsen.

Het eten is slecht geregeld. Om 20:00 ging de eetzaal pas open.

Om 21:15 werd het voorgerecht gebracht, koude rijst met rauw

vlees. 'fijn is dat' dacht ik nog. Toen het hoofdgerecht: Tortellini.

Daarna om 22:00 snel naar bed, je moet wat als je om 6:00 uur

weer fit wilt zijn. Helaas kan ik moeilijk slapen met een volle maag.

Daarom met een lading zweet op mijn voorhoofd om 24:00 

's-nachts de maag maar even geledigd. Daarna wilde het slapen 

nog niet. Alsof ik bedorven water had gedronken, zo ging mijn 

Dinsdag 31 oktober, dag 1:

Zondag 29 oktober:

Vandaag was het mooi weer. Laten we dat de hele week

verder maar zo houden. Tot nu toe vooral veel proeven

gelopen zodat bekend is waar we moeten opletten. Omdat

we slechts 1 ronde per dag rijden belangrijk.

Toine van Dijk is onze 'voorrijder', ieder land mag 1

voorrijder hebben. Deze voorrijder kan dan doorgeven hoe

de route is. Met name is het interessant om te weten welk

stuk krap is en welk deel wat ruimer. Toine heeft inmiddels

een paar stukken van de route gereden en informeerde ons,

dat hij (ja Toine zelf!) het een pittige route vond. Misschien is

dat wel de manier van de organisatie om vrij snel het grote

aantal deelnemers wat te laten afnemen. Het hoogteverschil 

in de route is ruim 1000 meter. De start is op ongeveer

1000 meter hoogte. In de route komen we tot 2000 meter.

Ben benieuwd of we door de sneeuw moeten.

Donderdag 26 oktober:

De motor afgesteld en donderdag ingeleverd. De keuring was 

streng maar leverde uiteindelijk toch weinig problemen op.

De eerste dagen regende het wat, maar niet overdreven veel.

Dinsdagochtend gaan we van start. Ik heb nummer 15 en mag 

dus voorin rijden. Dit is niet altijd een voordeel omdat we

vanwege het grote aantal deelnemers slechts 1 ronde per dag

rijden. De organisatie had meer deelnemers toegelaten dan

oorspronkelijk gepland, vandaar.

Jammer is, dat we niet rijden met de transponders op de motoren.

De uitslagen zullen dan ook niet binnen 4 seconden na het

passeren van de tijdwaarneming bekend zijn zoals oorsponkelijk

beloofd.

Gelukkig is Frans Verhoeven ook gearriveerd. Dit ondanks

allerlei wilde verhalen die ik vanuit Nederland vernam.

Frans is nog niet helemaal pijnloos, maar het is 'wel

rijdbaar'.

Zondag 22 oktober: 

Gisteren Hellendoorn gereden. Vanochtend per vliegtuig vertrokken.

Hier alles in orde, we gaan de omgeving verkennen. Het is goed

om te weten hoe de omgeving is en waar je bent in geval van ....

Stephan Braakhekke, Granada