Verslag WK enduro Frankrijk (Aigueperse) 10&11 mei 2003
Afgelopen
weekend een enduro in Frankrijk gereden meetellend voor het wereldkampioenschap.
Deze enduro werd vereden in het Franse Aigueperse dit ligt ongeveer 400 km onder
Parijs. Er werd door 4 Nederlanders deelgenomen te weten, Ralph Hubers 250cc 4
takt Yamaha, Geert Snellenberg en Michel Visser beide 250cc 2 takt Husqvarna en
mijzelf 450cc 4 takt Husqvarna.
De route
bestond uit een ronde van ca. 80km met daarin 3 tijdcontroles (TC)waarvan 1
zonder service en de andere 2 waren op dezelfde plaats. In de route waren 3
crosstests (CT) opgenomen waarvan CT 1 alleen in de aanloop route naar TC1 en op
de terugweg van TC 3 naar de finish moest worden gereden. Alle CT,s waren op
grasvelden uitgezet met veel draaiwerk en afhangende bochten. Ook was er een
Enduro Test (ET) en een Extreme test in de route opgenomen. De endurotest ging
door het bos met stenen en omgevallen bomen op het pad de proef was wel snel. De
Enduro test daarin tegen was niet snel maar wel spectaculair met als rode draad
een beekje met watervalletjes waar 70% van de proef doorheen liep.
Zowel de enduro
test als de Extreme test telden beiden de eerste ronde niet mee.
Zaterdag morgen
werd er om 9.00 begonnen met het starten, 2 per minuut, van de toppers uit het
scratch klassement gevolgd door de 20 besten uit de tussenstand van vorig jaar.
Dan werd er begonnen met de rest, ik moest om 9.20 van start.
Nu begon de
route pas echt met een beekje met veel stenen en opstappen van een kleine meter
hoog waardoor een beroep moest worden gedaan op de spierkracht. Hierna een
hoekje om en een draaiende klim van 50 meter steil omhoog in een stukje bos waar
weinig grip te vinden was en ik dus nog twee keer moest aanzetten. Probleem hier
was dat door de draai je niet kon zien waar het goede spoor liep. Na dit te
hebben overwonnen een beekje met weer een berg stenen en opstappen. Bij de
tijdcontrole had ik ongeveer 1 minuut over dus tanken en verder gelijk na de
TC.2 CT.3 de proef met veel afhangende bochten was lastig en ging volgens mijn
gevoel niet lekker wat ook bleek uit de tijd maar er waren er die er nog langer
over deden.
Ook in dit stuk
route was een grote klim opgenomen op een gerooide helling waardoor de
ondergrond ook hier weinig grip bood. Maar met een beetje hulp van omstanders
kwam ik hier boven. Overigens was direct boven aan de klimmen en aan het einde
van andere lastige stukken een route controle geplaatst. Na deze klim wederom
veel beekjes. Bij TC.3 zonder service had ik 3 minuten over. Hier zie ik Ralph
Hubers zitten, hij heeft rugklachten en besluit om er mee te stoppen. Ook Geert
Snellenberg heeft inmiddels moeten opgeven met een vastgelopen achterrem en
daardoor buiten de toegestane 30 minuten tijd overschrijding kwam. Op de paden
stuift het zeer veel waardoor het zicht soms zeer gering is Het komende stuk
route was wat tijd betreft goed te doen ook hier zaten wel enkele lastige
stukjes in. Tevens diende zich de Extreme test aan deze bleek goed te rijden
althans ik hoefde niet van de motor af. Na de extreme test was de special test.
Deze was zoals gezegd snel waardoor het gevaar groter werd. Bij TC.1 aangekomen
had ik ca.3 minuten over om aan de 2e ronde te beginnen. CT.2 blijkt
al beetje uitgereden en de proef gaat gewoon lekker. De route is nu bekend wat
het rijden minder gespannen maakt. De klim na de beek en de beek zelf gingen nu
goed wat veel energie scheelt. Bij de tijd controle had ik ongeveer 6 minuten
over dus tijd genoeg om te eten en te drinken, het weer wordt ook beter. CT.3
gaat voor mijn gevoel iets beter. Inmiddels worden de proeven omzoomd door veel
publiek op elke proef staan ruim 1000 toeschouwers de rijder aan te moedigen. De
route was op sommige plekken zwaar geworden waardoor met name de klimmen soms
moeizaam gingen. Omdat de grond kurkdroog waren met name de bochten in de
proeven zwaar uitgereden. Bij de special test was in de 2e ronde iets
gebeurd waardoor ik ca. 8 minuten heb moeten wachten, Evenals de toppers,
hierdoor kwam ik in gesprek met de Belg Therry Kluts (Gas-Gas) een ex GP rijder
en dit was zijn eerste WK Enduro en hij vond het schitterend. De organisatie
wilde de hierdoor opgelopen tijdstraf niet wegstrepen onder het motto it’s all
in de game. Hiermee gingen met name de Finnen niet akkoord, ook hadden de Finnen
commentaar op de Extreme Test die volgens hun veel te gevaarlijk was
Op de terug weg
naar de finish moest CT.1 nog worden gereden deze proef lag mij het beste en
ging lekker. Bij de finish een band gewisseld want dit moet de rijder nog wel
zelf doen, de rest van de reparaties mag door een monteur worden gedaan. Dit
wordt bij de fabrieks teams echt super aangepakt waardoor de toppers de volgende
dag met een bijna frisse motor van start kunnen gaan.
De Tweede dag
werd een half uur later begonnen dus om 10 voor 10 moest ik starten.
De route was
hetzelfde als de eerste dag echter de klim in de route naar TC.2 was 10 meter
verlegd net zo steil maar weer een frisse helling, waar men na ¾ schuin op een
ander pad kwam. In de beek waren door toeschouwers stenen weggerold waardoor
voor de opstappen een kuil ontstond en op andere plekken boomstammen neer
gegooid zodat een makkelijker pad werd geblokkeerd. Ondanks dit alles ging de
route een stuk beter dan de eerste dag. Echter de proeven gingen niet veel beter
wat jammer was. Op de tijdcontroles hield ik nu tussen de 3 en 7 minuten over.
De beklimming
van de helling op de route naar TC.3 ging de eerste ronde zeer moeizaam en ik
moest dan ook de laatste 25 meter duwen wat enorm veel kracht koste. Ik stond in
het spoor dus dan is er altijd wel iemand die hulp biedt. In CT.2 viel ik in de
1e ronde waardoor mijn stuur weer een beetje krom stond, en ik weer
kostbare tijd verloor.
De extreme test
was iets veranderd, voor 2 van de 3 boomstammen die dwars in het spoor lagen
waren kleinere stammen neergelegd om het overrijden te vergemakkelijken. De
special test ging deze ronde beter dan de vorige op een paar klein foutjes na.
Ook in CT.3 ging het in de laatste ronde weer mis bij het uitkomen van de 3e
bocht sloeg ik van de motor, en kon ik weer de motor oprapen om mijn weg te
vervolgen. Nu nog het laatste stuk route naar de finish met nog één proef,
TC.1. De proef ging goed en dit was voor mijn gevoel dan ook mijn beste proef
van het weekend.
Bij het ophalen
van de motor zag ik dat er protest was ingediend tegen de Husqvarna 250cc 4takt
van Bazzurie. Die op zijn beurt de motor van Sala gecontroleerd wilde zien,
echter KTM was dit nog niet meteen van plan wat diskwalificatie zou kunnen gaan
kosten. Hoe dit is afgelopen weet ik tot op heden niet want daarvoor was mijn
kennis in de Italiaanse taal te klein.
Stephan
Braakhekke